سلاااااااااااااام به همه دوستای خوب ومهربون 

من همیشه قبل از رفتن به مهمونی به زهرا گوشزد میکنم که لطفا یه چند ساعتی دور

 شیطونی وبازی  رو خط بکشه و سعی کنه دختر خوبی باشه زهرا هم که هول مهمونی

برش داشته مدام در جوابم میگه چشم مامان جون منم کلی ذوق از خودم در میکنم

که چه دخمل حرف گوش کن وماهی دارم ولی وقتی میرسیم خونه طرف اگه شما زهرا رو

دیدید منم دیدم  هر چن دقیقه یک بار باید برم از تو حیاط در حال اب بازی یا از تو کوچه در حال

بدو بدو یا...بیارمش تو اتاق وچن لحظه میشینه بعد که دوباره چشم منو دور دید غیبش میزنه

دیشب بعد از برگشتن از مهمونی خونه عمش بهش با حالت عصبانیت کاراش رو گوشزد میکنم

که در جوابم خیلی راحت میگه مامان :بچه ها بازی رو دوس دارن این مهمه

منو میگی دیگه چی باید بهش میگفتم

جدیدا هم هر وقت دعواش میکنم میره تو اتاقش ودر حال گریه برا خودش نوحه سرایی میکنه :

من چرا زود بزرگ نمیشم تا مامان دیگه دعوام نکنه

من چرا زود بزرگ نمیشم تا دیگه اینقد کار بد نکنم تا مامان عصبانی نشه

چرا مامانا بچه هاشون رو دعوا میکنن

اصلا من میخام برم پیش مامانی که مهربونه وهیچ وقت دعوام نمیکنه در اینجا گریش اوج بر میداره

وبلند بلند مامانیش رو صدا میزنه منم که دیگه طاقتم طاق میشه وتحملم رو از دست دادم میرم

وبغلش میکنم وبوسش میکنم واصلا یادم میره که خانومی رو برا چی دعوا کردم اینه که

بیشتر مواقع همون کاررو دوباره تکرار میکنه وتنبیه نمیشه

اینم یه عکس از خانومی

من قربون اون ژست گرفتنت بشم عزیزم